เมื่อมดตาย มันจะปล่อยกลิ่นพิเศษที่เรียกว่า กรดโอเลอิก หรือ กรดซีติก ซึ่งทำหน้าที่แจ้งเตือนมดตัวอื่นให้รีบมานำศพไปฝัง ก่อนที่มันจะดึงดูดแมลงหรือศัตรูอื่นๆ หากกลิ่นนี้ถูกนำไปป้ายบนมดที่ยังมีชีวิต มดตัวอื่นก็จะรีบลากมันไปฝังทันที แม้มันจะยังเคลื่อนไหวอยู่ก็ตาม และจะปล่อยให้เป็นอิสระก็ต่อเมื่อกลิ่นนั้นจางหายไป

มดยังมีพื้นที่ฝังศพเฉพาะ ที่อยู่ห่างจากรังเพื่อรักษาความสะอาด ในแต่ละวันมดหลายสิบหรือหลายร้อยตัวตายลง ทำให้มดที่ทำหน้าที่ฝังศพต้องทำความสะอาดตัวเองทุกครั้งหลังกลับมา หากละเลย อาจถูกฝังทั้งเป็น!

อัลลอฮฺ สุบหานะฮุ วะตะอาลาได้ทรงตรัสว่า
وَمَا مِن دَابَّةٍ فِي الْأَرْضِ وَلَا طَائِرٍ يَطِيرُ بِجَنَاحَيْهِ إِلَّا أُمَمٌ أَمْثَالُكُم مَّا فَرَّطْنَا فِي الْكِتَابِ مِن شَيْءٍ ثُمَّ إِلَىٰ رَبِّهِمْ يُحْشَرُونَ 
“และไม่มีสัตว์ใดๆที่เดินบนแผ่นดิน และไม่มีนกใดๆที่บินด้วยสองปีกของมัน นอกจากพวกมันเป็นประชาชาติ เช่นเดียวกับพวกเจ้า เรามิได้ให้บกพร่องแต่อย่างใดในคัมภีร์ แล้วยังพระเจ้าของพวกเขานั้น พวกเขาจะถูกนำไปชุมนุม” 
(อัล-อันอาม: 38)

The post ความมหัศจรรย์ของความตายในอาณาจักรมด | บทเรียนจากธรรมชาติ appeared first on USL – Ustaz Saman Loh.